بر اساس تاريخ تمدن غرب ٬ کتابخانه ها بايگاني تاريخ و دانش ملل و نقطه ي ظهور فرهنگ آنها مي باشند . کتابخانه هاي مرکزي چيزي بيش از ساختمانهاي بزرگ و مملو از کتاب هستند ؛ اين مکانها در حقيقت علائم راهنمائي هستند که داراي معماري اي تاثيرگذار و مملو از هنرهاي نمادين مي باشند . کتابخانه ي مرکزي لس آنجلس نيز از اين قاعده مستثني نيست . نگاهي مو شکافانه تر به هنرهاي بکار رفته در اين بنا همه چيز را روشن خواهد کرد : اين هنرها مبين فلسفه و عقايد رمزي افراد ذي نفوذ در طبقه ي حاکم مي باشند . در ادامه به تاريخچه ي اين ساختمان و مفاهيم پنهان موجود در معماري آن خواهيم پرداخت.

ساختمان کتابخانه ي مرکزي لس آنجلس در سال ۱۹۲۶ ساخته شد و امروزه نمادي مهم براي اين شهر به شمار مي رود . اين مکان مهم ترين بخش از بزرگترين سيستم کتابخانه هاي عمومي دنيا - يعني کتابخانه ي عمومي لس آنجلس (LAPL) - را تشکيل مي دهد . بر مبناي آنچه که در بروشورهاي مخصوص گردشگران درباره ي معماري اين ساختمان آمده است ٬ طراحي اين بنا از سبک معماري مديترانه اي و مصر باستان الهام گرفته شده است . چنانکه در ادامه نيز به آن خواهيم پرداخت ٬ اين طراحي خاص تنها به علل زيبائي شناسانه انتخاب نشده بلکه يادآور آموزه ها و نمادگرائي مکاتب سري کهن مي باشد . در حقيقت٬  پس از رمزگشائي از تصاوير سري موجود در اين بنا مي توان با قطعيت از تاثيرات فراماسونري -که عميقا ريشه درآموزه هاي مصر باستان و اسرار مديترانه اي دارد- بر اين ساختمان سخن گفت.

ادامه ی این مقاله را در سایت ماسون یاب دنبال کنید :

http://masonyab.blogfa.com/post-37.aspx

شال کربلا (محرم)